بسم الله الرحمن الرحیم

الحمدلله رب العالمین و الصلاة علی محمد و آله الطاهرین

نور چشمان عزیزم! طلاب جوان جوینده رضای حق تعالی و اولیای عظیم الشأن او به ویژه ولیعصر ما و صاحب ما، قائم آل محمد عجل الله تعالی فرجه الشریف و جعلنا من انصاره و اعوانه و المقربین لدیه و وفقنا للإجتهاد فی طاعته و اجتناب معصیته.

بدانید که راهی که انتخاب کرده اید، راه جانشینی انبیاء و حلقه وصل بودن میان معصومان علیهم السلام به ویژه معصوم حاضر غائب از نظر صلوات الله علیه با سایر مردم است، ضمن آنکه بهترین و کوتاه‌ترین راه فوز اعظم و فلاح اکبر و رضوان اقرب الی الله است، مسئولیتی بسیار سنگین بر دوش شما قرار می دهد که در دو مطلب خلاصه می شود:

مطلب اول: تحصیل علوم و معارف الهی است که امانت عظمای خداوند در جامعه بشر است، وظیفه عینی و یقینی شماست که در تحصیل این معارف نهایت کوشش و جدّیت بعمل آورید و راه تحصیلات علوم و معارف قرآن و معصومین علیهم السلام همان است که سلف صالح ما پیموده‌اند، یعنی راهی که شیخ انصاری‌ها، و آخوند خراسانی‌ها، و امام خمینی‌ها و آیت الله بهجت‌ها، و علامه طباطبایی‌ها و آیت الله شهید صدر‌ها و سایر بزرگان گذشته و حال حوزه های بزرگ علمیه  شیعی پیموده اند. نباید راهی را که نتیجه‌بخشی آن مجرب و یقینی است رها کنید و و به راهای غیرمجرّب و غیرمطمئن بلکه در بسیاری موارد ثابت البطلان و بی‌نتیجه روی آوردید. اینجانب در طول بیش از پنجاه سال تجربه عینی و از نزدیک بسیاری از راه های جایگزین به این یقین رسیدم که راه همان است که بزرگان ما پیمودند و جز آن راه مفید و نتیجه‌بخشی وجود ندارد، مگر آنروز که خورشید پشت پرده غیبت آشکارا بتابد که او بر همه چیز محیط است و سبیل الی الله  است و باید از او همه چیز را آموخت رزقنا الله ایام ظهوره و وفقنا لنصرته و طاعته آمین رب العالمین.

نیز بدانید که علوم و معارف قرآن و معصومین علیهم السلام گنجینه پر بهایی است که در این جهان گنجینه‌ای به بهای آن وجود ندارد و بنا به فرموده معصومین علیهم السلام «شرِّقا و غَرِّبا فلن تجدا علما صحیحاً الا شیئاً خرج من عندنا اهل البیت» این حقیقتی است که اینجانب آن را در طول سالهای تحصیلی در حوزه‌های علمیّه نجف و قم و غیر آن و حتی در دانشگاه‌های خارج و داخل با تمام وجودم ادراک کردم. بنابراین عمر خود را با پرداختن به خرافات این و آن مخصوصا واردات از غرب که غالباً در زمینه علوم انسانی فرضیه‌های توهمی و غیرمبتنی بر اساس علمی است، تباه نکنید، الا به  مقداری که در نقد آنها  مورد نیاز است. همه درمان دردهای انسان در علوم و معارف قرآن و معصومین (علیهم السلام) است و کسی که از این سرچشمه بنوشد به سراب دیگران نیازش نیست، البته باید با زبان علمی روز آشنا باشید و معارف حقه قرآن و معصومین(علیهم السلامبا زبان علمی روز به مجامع علمی و فرهنگی جهان عرضه کنید. همچنین لازم است پرسش ها و مساله های جوامع بشری معاصر را بشناسید تا بتوانید نسخهٔ مناسب با نیاز ها و پرسش ها را از منابع علمی قرآن و معصومین علیهم السلام استخراج کنید و به جامعه بشر و تشنگان و جویندگان علم و معرفت در سراسر جهان عرضه کنید.

مطلب دوم: تقوای الهی و ذکر مداوم خداوند اساس کار طالب علم الهی است. علم بدون تقوا ضررش بیش از هر سم مهلکی است. و اساس فساد در جهان بشر از روز نخست تاکنون، عالمان فاسد و بی تقوا بوده و هستند. از آغاز تحصیل تلاش کنید در التزام به واجبات شرعی و ترک محرمات و رعایت احتیاط در آن نهایت جدّیت و کوشش را انجام دهید. تقوای الهی بصیرت و بینش شما را افزون می کند و شما را از خطرهای سر راه نجات می دهد. «و من یتق الله یجعل له مخرجا و یرزقه من حیث لا یحتسب». این رزق من حیث لایحتسب تنها رزق مادی نیست، بلکه شامل رزق معنوی نیز می شود که در قرآن کریم از آن به رزق حسن تعبیر شده است و فرموده: «و من رزقناه منا رزقا حسنا فهو ینفق منه سرا و جهرا» و از زبان شعیب پیامبر علی نبینا و آله و علیهم السلام خطاب به قومش فرمود: «یا قول أرأیتم إن کنت علی بیّنة من ربّي و رزقني منه رزقا حسنا». این رزق حسن که از آن به رزقی تعبیر شده است که «منه» است، عالمی عجیب و عطائی غریب و نعمتی عظیم است که جز با تقوا و ذکر کثیر الهی بدست نمی‌آید.

عزیزان من! دوران جوانی را غنیمت بشمرید و در همین دوران جوانی سرمایه تقوا را بدست آورید و برای دوران پیری و دوران حساب الهی در آن عالم پس‌انداز کنید. مهمترین راه تحصیل تقوا همان است که فرمود: «و الذین اهتدوا زادهم هدی و اتاهم تقواهم»، بنابراین هر گاه نور هدایتی یافتید و سخن یا آموزه هدایتی را به گوش شنیدید یا عبرتی هدایتگر را با چشم خود دیدید از آن بهره بگیرید. وقتی دانستید کاری خوب است آن را انجام دهید، و وقتی دانستید کاری بد است، از آن اجتناب کنید و در این کار مسامحه نکنید. وقتی سرنوشت انسانهای گمراه را شنیدید یا دیدید در آن بیندیشید که چگونه کار این سیه روزان بدبخت بدینجا کشیده شد. کسانی را در همین زمان خود می‌شناسیم که روزگاری سخن‌های خوب می گفتند لکن به آن عمل نکردند و آنچه را خودشان خوب معرفی می‌کردند، ترک کردند و آنچه را خودشان بد معرفی می‌کردند، به همان گرایش پیدا کردند و سرانجام به سرنوشت سیاه و عاقبتی زشت و پست دچار شدند. لازم است به مراقبه و محاسبه اهمیت فراوان دهید، مراقبت رفتارهای روزانه خود باشید و به محاسبه آنها بپردازید و آن را که خلاف رضای خدا و رسول و ائمه معصومین صلوات الله علیهم اجمعین است بررسی کنید و از آن استغفار و توبه کنید. این مراقبه و محاسبه و استغفار و توبه باید مداوم باشد که مداومت بر آن شما را به مقام تقوا و خشیت الهی می‌رساند انشالله تعالی. به این سه رکن اساسی صلاح و هدایت اهتمام ویژه داشته باشید:

اولاً:‌ ذکر کثیر خداوند، زیرا فرمود: «یا ایها الذین آمنوا أذکروا الله ذکراً کثیراً و سبّحوه بکرة و أصیلاً هو الذی یصلی علیکم و ملائکته لیخرجکم من الظلمات الی النور» بنابراین به عبادات واجبه و اذکار و نوافل مستحبه و ادعیه وارده از ائمه معصومین علیهم السلام ملتزم و به حسن ادای آنها همت ورزید و در همه کارها از خداوند مدد بخواهید و بر او توکّل کنید، هیچگاه در فکر تحصیل مقام و مال و منال دنیا نباشید که دل انسان را کدر می‌کند و آدمی را دچار ظلمت و غفلت می‌کند.

ثانیا: در قرائت قرآن بکوشید و ارتباط منظم خود را با قرآن از طریق قرائت و تدبّر در آن تقویت کنید.

ثالثا: ارتباط مستمر خود را با رسول الله و اهل بیت معصوم او (سلام الله و صلواته علیهم اجمعین) حفظ و تقویت کنید. سلام و توسل به آنها مخصوصاً در اعقاب فرائض و در هر فرصت مناسب و تلاش در اقتدای به آنها در افعال و تروک بسیار لازم و مهم است، از آن غفلت نکنید.

و از مهم ترین موارد اقتدای به ایشان صله ارحام و رسیدگی به نیازمندان و قضای حاجت مردم است که باید در آن بکوشید و به آن اهتمام ورزید.

و در پایان شما را به مخالفت با طاغوت و اعوان آن و طاغوتها و اعوان آنها توصیه اکید می‌کنم که خداوند می‌فرماید: «أمروا أن یکفروا به» و از مبارزه با ظاغوتها هراسی به دل راه ندهید و بر خدا توکّل کنید زیرا «و من یتوکّل علی الله فهو حسبه» والسلام عیلکم و علی عبادالله الصالحین.

محسن اراکی

۲۳ رجب ۱۴۴۱ ه ق

Menu